سعدی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۱۳۷

ای بلبل خوش سخن چه شیرین نفسی سرمست هوی و پای‌بند هوسی ترسم که به یاران عزیزت نرسی کز دست و زبان خویشتن در قفسی