سعدی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۶۷

با دوست به گرمابه درم خلوت بود وانروی گلینش گل حمام آلود گفتا دگر این روی کسی دارد دوست؟ گفتم به گل آفتاب نتوان اندود