سعدی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۷

صد بار بگفتم به غلامان درت تا آینه دیگر نگذارند برت ترسم که ببینی رخ همچون قمرت کس باز نیاید دگر اندر نظرت