سعدی | مواعظ | رباعیات | رباعی شماره ۳۴

گر آدمیی باده گلرنگ بخور بر ناله نای و نغمه چنگ بخور گر بنگ خوری چو سنگ مانی بر جای یکباره چو بنگ می‌خوری سنگ بخور