سعدی | مواعظ | قصاید و قطعات عربی | ایضا فی الغزل

امطلع شمس باب دارک‌ام بدر؟ اقدک‌ام غصن من البان لا ادری؟ تمیش ولم تحسن الی بنظره ملکت غنی لاتکبرن علی فقری اکاد اذا تمشی لدی تبخترا اموت، و احیی ان مررت علی قبری تواریت عنی بالحجاب مغاضبا و هل یتواری نور وجهک بالخدر؟ الم ترنی احدی یدی تبسطت الیک، و اخری من یدی علی صدری؟ اتأمرنی بالصبر عنک جلاده و عندی غرام یستطیل علی الصبر اباح دمی ثغر تبسم ضاحکا عسی یرحم الله القتیل علی الثغر و رب صدیق لامنی فی وداده الم یره یوما فیوضح لی عذری اسیرالهوی ان شت فاصرخ شکایه و ان شئت فاصبر لافکاک عن الاسر و من شرب الخمر الذی اناذقته الی غد حشر لایفیق من السکر

ملک الهوی قلبی وجاش مغیرا و نهی الموده ان اصیح نفیرا اضحت علی ید الغرام طویله و ذراع صبری لایزال قصیرا یا ناقلا عنی بانی صابر لقد افتریت علی قولا زورا من مصفی ممن یقدر جوره عدلا، و یجعل طاعتی تقصیرا؟ لم یرضنی عبدا و بین عشیرتی ما کنت ارضی ان اکون امیرا یا سائلا عن یوم جد رحیلهم ما کان الا لیله دیجورا لم تحتبس رکب بواد معطش الا جمعت من البکاء غدیرا کم اتقی هیف القدود تجانبا فیغرنی کحل العیون غرورا هل یطفئن الصبر نار جوانحی و معالم الاحباب تلمع نورا و لو اعب الخیل استوین کواعبا و اهله الحی اکتملن بدورا ود الاساری ان یفک وثاقهم و اود انی لا ازال اسیرا ان جار خل تستعن بنظیره الا خلیلا لم تجده نظیرا رحم الاعادی لوعتی و توجعی ما لحبه یعرضون نفورا؟ ان لم تحس بزفرتی و تشوقی انصت، فتسمع للبکاء صریرا یا صاحبی یوم الوصال منادما کن لی لیالی بعدهن سمیرا هل بت یا نفس الربیع بجنة؟ ام جئت من بلدالعراق بشیرا عجبا بانی لست شارب مسکر واظل من سکر الهوی مخمورا صرفا محاعقلی، ورد قرائتی شعرا، و غیر مسجدی ماخورا ظما بقلبی لایکاد یسیغه رشف الزلال و لو شربت بحورا ماذا الصبا والشیب غیر لمتی و کفی بتغییر الزمان نذیرا یا آلفا بخلیله بک نعمه احذر فدیتک ان تکون کفورا قطع المهامه واحتمال مشقه لرضی الا حبه لایظن کثیرا حسوالمراره فی کوس ملامه حلو، اذا کان الحبیب مدیرا و جلاله المنظور لم تتجل لی لو لم تکن نفسی لدی حقیرا یا من به السعدی غاب عن الوری ارفق بمن اضحی الیک فقیرا صلنی ودع ثم النعیم لاهله لا اشتهی الا الیک مصیرا فرض علی مترصد الامل البعید بان یکون مع الزمان صبورا و لعل ان تبیض عینی بالبکا ارتد یوما التقیک بصیرا

حدائق روضات النعیم وطیبها تضیق علی نفس یجور حبیبها فیالیت شعری‌ای ارض ترحلوا و بینی و بین الحی بید اجوبها ذکرت لیالی الوصل و اشتاق باطنی فیا حبذا تلک اللیالی و طیبها و مجلسنا یحکی منازل جنه و فی ید حوراء المحله کوبها بقلبی هوی کالنمل یا صاح لم یزل تقرض احشائی و یخفی دبیبها فلا تحسبن البعد یورث سلوه فنار غرامی لیس یطفی لهیبها و جلباب عهدی لایرث جدیده و روضه حبی لایجف رطیبها سقی سحب الوسمی غیطان ارضکم و ان لم یکن طوفان عینی ینوبها منازل سلمی شوقتنی کابه و ما ضر سلمی ان یحن کئیبها بکت مقله السعدی ما ذکرالحمی واطیب ما یبکی ادیار غریبها