سفسیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سفسیر. [س ِ ] (ع ص، اِ) میانجی میان بایع و مشتری . (از آنندراج ). سمسار. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ). ◄ سپس رو. (منتهی الارب ) (آنندراج ). تابع. (اقرب الموارد) (مهذب الاسماء). ◄ خادم . (اقرب الموارد) (آنندراج ) (منتهی الارب ). ◄ پیک .(منتهی الارب ) (آنندراج ) (مهذب الاسماء). ◄ برپادارنده ٔ کارها و مصلح آن . ◄ و باصلاح آورنده شتر ماده را. ◄ مرد ظریف و زیرک و قوی و ماهر در صناعت خود. (از اقرب الموارد) (آنندراج ) (منتهی الارب ). ◄ قهرمان . (از اقرب الموارد). ◄ عالم به اصوات و دانا در امور آهنگری . (از اقرب الموارد) (آنندراج ). ◄ وکیل و حافظ و نگهبان اموری که دارد. (از آنندراج )(منتهی الارب ). ◄ گیاه سست که آن را اشتران خورند و بغایت فربه کند. جمع همگی سفاسیر و سفاسرة است . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد).