واژه جو

سقیف

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

سقیف . [ س َ ] (ع اِ) آسمان خانه . (منتهی الارب ). سقف . ج، سُقُف . (اقرب الموارد).

معنی سقیف | واژه جو