سقیفة

سقیفة. [ س َ ف َ] (ع اِ) صفه ٔ پوشیده . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (اقرب الموارد). ◄ پوشش بر در سرای . پوشش در.پوشش میان دو دیوار. (زمخشری ). دالان بیرونی . (دهار). ◄ چوبهایی که بدان استخوان شکسته را بندند. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (آنندراج ). ◄ تخته ٔ کشتی سنگ پهن . (دهار) (اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ). تخته ٔ کشتی . (مهذب الاسماء). ◄ هر چوب یا سنگ پهنا که بدان خانه را توان پوشید. (منتهی الارب ). ◄ استخوان پهلوی شتر. ◄ پاره ای از استخوان سر شتر و مانند آن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (اقرب الموارد). ◄ خوان نان پختن . (مهذب الاسماء). ◄ در آنندراج و غیاث آمده است که به فتح اول و کسر قاف صحیح است و عوام که به جای اشکوفه گویند خطاست چنانکه سخن دروغ را گویند فلانی شکوفه بسته است و حقیقتش این است که سقیفه ایوانی بود پنهان که عرب برای مشوره های باطل در آنجا جمع میشدند. (غیاث ) (آنندراج ). ♦ سقیفه ٔ بنی ساعده ؛ محلی که برخی از مسلمانان پس از رحلت رسول در آنجا گرد آمده و ابوبکر را به خلافت برداشتند. (ازآنندراج ) (از منتهی الارب ).