سقیل

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

سقیل . [ س َ ] (اِخ ) نام پسر قیصر برادر کتایون به زمان لهراسب و گشتاسب . (ولف ) : ابر میسره پور قیصر سقیل ابر میمنه قیصر و کوس و پیل . فردوسی .