سلحوت

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

سلحوت . [ س ُ ] (ع ص ) زن بی باک در قول و فعل . (ناظم الاطباء). سحلوت وزناً و معنی ً. (آنندراج ) (منتهی الارب ). و رجوع به سحلوت شود.