سلطان ولد

سلطان ولد. [ س ُ وَ ل َ ] (اِخ ) بهاءالدین بن جلال الدین مولوی، عارف و شاعر. بسال ٧١٢ هَ .ق . در قونیه وفات یافته . وی مدت سی سال پیشوای طریقت مولویه بود. سه مثنوی از اوباقی است که معروفترین آنها مثنوی ولد یا ولدنامه است در تفسیر معانی عرفانی که بطبع رسیده . وی بزبان ترکی آشنایی کامل داشت و اشعاری به ترکی دارد. او را در تربت پدرش مولوی دفن کردند. (فرهنگ فارسی معین ). رجوع به از سعدی تا جامی و ریاض العارفین ص ٨٣ و مجمعالفصحاء ج ١ ص ٢٤٤ و رجال حبیب السیر ص ١٢ و ١٣ شود.