سلعاف

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

سلعاف . [ س ِ ] (ع اِ) چوب ها است سرتیز که گرداگرد درخت نصب کنند و ددان را بدان شکار کنند. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).