سلفه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سلفة. [ س َ ل َ ف َ ] (ع اِ) گذشته و گذشتگان . (آنندراج ) (غیاث از منتخب و غیره ).
سلفة. [ س َ ل ِ ف َ ] (ع ص )زمین کم درخت . (منتهی الارب ) (آنندراج ). مؤنث سلف . ♦ ارض سلفة ؛ زمین کم درخت . (ناظم الاطباء). ◄ سه لب . لب شکری . (یادداشت مؤلف ): [ محمد سلفی ] ابن احمدمعرب سه لب است یعنی دارای سه لب، زیرا لب شکافته بود. (منتهی الارب ).
سلفة. [س ُ ل َ ف َ ] (ع اِ) بچه ماده ٔ کبک . (ناظم الاطباء).