سلف
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(سَ لَ) [ ع. ] (اِ.) ۱- گذشته. ۲- کسی که در گذشته میزیسته. ۳- وامی که برای وام دهنده نفعی ندارد و وام گیرنده همان مبلغ را که گرفته پس دهد. ۴- نوعی معامله که بهای جنس را بیش از تحویل جنس بپردازند.
سرویس (س. س) [ انگ. ] (اِمر.) رستورانی که در آن مشتریان خود غذاها را بردارند و وجه آن را به صندوق پردازند و سر میز صرف کنند، رستوران خویش یار، غذاخوری خویش یار (فره).
(سَ لِ) [ ع. ] (اِ.)= سَلِف. سِلúف: پوست.