سلمان ساوجی | دیوان اشعار | قطعات | قطعه شماره ۱۱۴

ای وزیری که ملک جاه تو راست از سماوات و ارض افزون عرض از زمانه شکایتی دارم بر ضمیر تو کرد خواهی عرض چون روا باشدای خلاصه عمر کی سزا باشدای خلیفه ارض که در ایام دولت تو کسی که دعای تو باشد او را فرض نخورد هیچ چیز الاغم نکند هیچ کار الا قرض