سلمان ساوجی | دیوان اشعار | قطعات | قطعه شماره ۱۴۰

ز هجرت نبوی رفته هفصد و چل و چار در آخر رجب افتاد اتفاق حسن زنی چگونه زنی خیر خیرات حسان به زور بازوی خود خصیتین شیخ حسن گرفت محکم و می‌داشت تا بمرد و برست زهی خجسته زنی خایه دار مرد افکن