سلمان ساوجی | دیوان اشعار | قطعات | قطعه شماره ۵۶

همنشین بدان مباش که نیک از بدان جز بدی نیاموزد خار آتش فروز سوختنی که ز گل جاه و شوکت اندوزد عاقبت بر کند دل از صحبت وز برای گل آتش افروزد خار کاتش بود بدوزنده آتش کشتنیش می‌سوزد