سلمان ساوجی | دیوان اشعار | قطعات | قطعه شماره ۶۵

گر چو گل خواهی که باشی سرخ روی از زرت دامن فرو باید فشاند در زد آتش به برگ و ساز خویش پیش خلقش لاجرم آبی نماند