سلمان ساوجی | دیوان اشعار | قطعات | قطعه شماره ۷۶

آنانکه مقربان شاهند وینان که ملازمان میرند ده روز دگر اگر ازین شهر هر یک سر خویشتن نگیرند اینها ز برهنگی بسوزند و آنها ز گرسنگی بمیرند