سلمان ساوجی | دیوان اشعار | قطعات | قطعه شماره ۸۳

اول آن است که چون نیت عزلت دارد بنده زین دایره جمع جدا خواهد بود گوشه خانه‌ای امروز وطن خواهد ساخت کش خداوند جهان خانه خدا خواهد بود مدتی مالک ملک شعرا بود بحق این زمان جامع جمع فقرا خواهد بود پیش ازین در پی مخلوق به سر می‌گردید بعد ازین بر در معبود به پا خواهد بود بنده تا زنده بود وجه معاش بنده هیچ شک نیست کز احسان شما خواهد بود لیک دارم طمع آنکه معین باشد که مرا وجه معیشت ز کجا خواهد بود؟