سلمان ساوجی | دیوان اشعار | قطعات | قطعه شماره ۹۳

دیگر آن است که محبوب جهان سقری شاه آمد از بندگی شاه که می‌فرماید رو بگو بنده دیرینه ما سلمان را که بخواه از کرمم هر چه تو را می‌باید بنده بر حسب اشارت طلبی کردم و شاه داشت مبذول چنان کز کرم شاه آید وعده دین است و ز دین من اگر ز انچه کند ذمت همت خود شاه بری می‌شاید