سلنج
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(س لُ) (ص مر.) لب شکری، کسی که یکی از دو لب او چاک داشته باشد.<br>
فرهنگ فارسی معین
(س لُ) (ص مر.) لب شکری، کسی که یکی از دو لب او چاک داشته باشد.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سلنج . [ س ِ ل ُ ] (اِ مرکب ) مخفف سه لنج است یعنی سه لب چه لنج به معنی لب هم آمده است . (برهان ). ◄ (ص مرکب ) کسی را نیز گویند که لب بالایین یا لب زیرین او چاک باشد. (برهان ) (از فرهنگ فارسی معین ).