سلوقیه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سلوقیه . [ س َ قی ی َ ] (ع اِ) نشستنگاه مهتر کشتیبانان در کشتی . (منتهی الارب ).
سلوقیه . [ س َ قی ی َ ] (ص نسبی ) منسوب است به سلوق و آن دهی است به یمن یا شهری است بجانب ارمینیه . دروع سلوقیه و کلاب سلوقیه منسوب است به وی . و سلوقیه از تغیرات نسب است و الاصل دروع سلقیه و کلاب سلقیه . (منتهی الارب ). و اما آن یازده ناحیت [ از روم ]که بر مشرق خلیج است نام وی این است : ثرقسیس، ابسیق، ابطماط. سلوقیه . (حدود العالم چ دانشگاه ص ١٨٤).