سمار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سمار. [ س ُم ْ ما ] (ع اِ) ج ِ سامر. افسانه گویندگان . (از آنندراج ). ◄ کسانی که شب نخوابند و با ندیم خود صحبت کنند. (ناظم الاطباء).
سمار. [ س َ ] (ع ص ) شیر تنک بسیارآب . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از مهذب الاسماء). ◄ (اِ) گونه ای نی بوریاست . اسل . ◄ نام گیاهی است . علف حصیر. ◄ خرزهره . سم الحمار. (فرهنگ فارسی معین ).