سماطین

سماطین . [ س ِ طَ ] (ع اِ) تثنیه ٔ سماط، دورویه . دو رسته از درختان و مردم . (از غیاث ) (آنندراج ) : دورویه سماطین آراسته نشینندگان جمله برخاسته . نظامی . رجوع به سماط و سماطان شود.

سماطین . [ س َ ] (اِ) قالی وپلاس . ◄ پارچه ٔ خشن . ◄ اطاقی که در اطرافش آینه نصب کرده باشند. (ناظم الاطباء).