سماع

(سَ) [ ع. ] ۱- (مص م.) شنیدن. ۲- (اِمص.) شنوایی. ۳- (اِ.) آواز، سرود. ۴- وجد و سرور و پای کوبی صوفیه.

(سَ مّ) [ ع. ] (ص.) ۱- آن که بسیار شنود (سخنان دیگران را). ۲- مطیع. ۳- جاسوس. ۴- یکی از مراتب دین مانی ؛ نغوشاک، نغوشا؛ ج. سماعون.