سمور سیه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سمور سیه . [ س َ رِ ی َه ْ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از شب است که عربان لیل گویند.(برهان ) (آنندراج ). شب . (فرهنگ رشیدی ) : چو شنگرف سودند بر لاجورد سمور سیه زاد و روباه زرد. نظامی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سمور سیه . [ س َ رِ ی َه ْ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از شب است که عربان لیل گویند.(برهان ) (آنندراج ). شب . (فرهنگ رشیدی ) : چو شنگرف سودند بر لاجورد سمور سیه زاد و روباه زرد. نظامی .