سمول
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سمول . [ س ُ ] (ع مص ) کهنه شدن جامه . (آنندراج )(منتهی الارب ) (تاج المصادر بیهقی ) (ناظم الاطباء).
سمول . [ س َ ] (ع ص ) جامه ٔ کهنه . (آنندراج ) (منتهی الارب ): ثوب سمول ؛ جامه ٔ کهنه . (ناظم الاطباء).
سمول . [ س َم ْ مو ] (ع اِ) زمین فراخ و نرم خاک . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).