سمو
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(سَ) (اِ.) گونهای تره که خودرو است و در مزارع و نواحی کوهستانی میروید.
(سُ مُ وّ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) بلند شدن، بلندی یافتن. ۲- (اِمص.) بلندی، رفعت.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(سَ) (اِ.) گونهای تره که خودرو است و در مزارع و نواحی کوهستانی میروید.
(سُ مُ وّ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) بلند شدن، بلندی یافتن. ۲- (اِمص.) بلندی، رفعت.