سمیدن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

سمیدن . [ س َ دَ ] (مص ) بو کردن و بوئیدن . (برهان ). بوئیدن . (اوبهی ). بو کردن . بوئیدن . بوی خوش دادن . (ناظم الاطباء).