سنایی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۱۴۰

چون پوست کشد کارد به دندان گیرد آهن ز لبش قیمت مرجان گیرد او کارد به دست خویش میزان گیرد تا جان گیرد هر آنچه با جان گیرد