سنایی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۵۶

مژگان و لبش عذر و عذابی دگرست وز کبر و ز لطف آتش و آبی دگرست بی‌شک داند آنکه خردمند بود کان آفت آب آفتاب دگرست