سنایی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۸۷

بس عابد را که سرو بالای تو کشت بس زاهد را که قدر والای تو کشت تو دیر زی‌ای بت ستمگر که مرا دست ستم زمانه در پای تو کشت