سنایی | دیوان اشعار | قصاید و قطعات | شماره ۱۲۰

هر چند در میان دو گویم زمین و چرخ لیک این دو گوی را به یک اندیشه پهنه‌ام در دیده سخای تو پوشیده مانده‌ام زان پیش تو چو نور دو چشمت برهنه‌ام