سنایی | دیوان اشعار | قصاید و قطعات | شماره ۱۷۵

نکند دانا مستی نخورد عاقل می ننهد مرد خردمند سوی مستی پی چه خوری چیزی کز خوردن آن چیز ترا نی چون سرو نماید به مثل سرو چو نی گر کنی بخشش گویند که می‌کرد نه او ور کنی عربده گویند که او کرد نه می