سنایی | دیوان اشعار | قصاید و قطعات | شماره ۱۸۴ - در هجای علی سه بوسش

ای سه بوسش به آدمی ناژی زن تو راستست و تو کاژی از بغیضان جام و باخرزی وز عوانان ملین و باژی از خسیسی که هستی‌ای ملعون بر… زن چو ماکیان کاژی از ستاره همه ربایی گوشت ای زنت روسبی غلیواژی به شعر اندرت مردم خواندم‌ای خر که تا کارم ز تو گیرد فروغی خطی نارایجم دادی و شاید دروغی را چه آید جز دورغی