سنبل تر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سنبل تر. [ سُم ْ ب ُ ل ِ ت َ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از زلف و خط و خال . (آنندراج ). کنایه از خط جوانان و زلف خوبان . (برهان ) (ناظم الاطباء) : صد پیل وار خواهدم از زر خشک از آنک مشک است پیل بالا در سنبل ترش . خاقانی .