سنب

(سُ) (اِفا.) در ترکیب به معنی «سنبنده» (سوراخ کننده) آید. ۱- (اِ.) سم چارپایان. ۲- خانه زیرزمینی جهت درویشان. ۳- آغل گوسفندان، سمج.