سنجدبو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سنجدبو. [ س ِ ج ِ ] (اِ مرکب ) سنجدبوی . نام نوعی از گیاه . (برهان ) (از فرهنگ رشیدی ) (صحاح الفرس ) : دادش اندر باغ سنجدبوی بوی با می گلگون بسنجد بوی بوی . عیاضی .
سنجدبو. [ س ِ ج ِ ] (اِخ )دهی است از دهستان بالا ولایت بخش حومه ٔ شهرستان تربت حیدریه . دارای ٣٥٣ تن سکنه است . آب آن از قنات . محصول آنجا غلات و بنشن . شغل اهالی زراعت و کرباس بافی و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٩).