سنخج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سنخج . [ س َ ن َ ] (اِ) ظاهراً مصحف جخج . (حاشیه ٔ برهان قاطعچ معین ). علتی است که آنرا تنگی نفس گویند و به عربی ضیق النفس خوانند. (برهان ). ربو. سنخچ : از غم و غصه دل دشمنت باد گاه در تاپاک و گاهی در سنخج . منصور منطقی .