سندروسی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سندروسی . [ س َ دَ ] (اِخ ) (١١٧٢ هَ . ق .). محمدبن محمد الحسنیی السندروسی . از فضلای طرابلس شام . وی مدتی در آنجا مفتی مذهب حنفیه بوده است . او راست : الکشف الالهی در حدیث و اسمای صحابه . (از اعلام زرکلی ج ٣ ص ٩٨٣).
سندروسی . [ س َ دَ ] (ص نسبی ) منسوب به سندروس : بزیر تخته نرد آبنوسی نهان شد کعبتین سندروسی . نظامی . رجوع به سندروس شود.