سنوب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سنوب . [ س َ ] (ع ص ) رجل سنوب ؛ مرد خشمگین و مرد دروغگوی . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
سنوب . [ س ُ ] (ع اِ) ج ِ سِنِب، اسب بسیاررو و تیزقدم . (آنندراج ) (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سنوب . [ س َ ] (ع ص ) رجل سنوب ؛ مرد خشمگین و مرد دروغگوی . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
سنوب . [ س ُ ] (ع اِ) ج ِ سِنِب، اسب بسیاررو و تیزقدم . (آنندراج ) (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).