سنگ آستان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سنگ آستان . [ س َ گ ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) سنگ آستانه . دهلیزخانه . (آنندراج ). سنگ که در آستان یا آستانه ٔ در بکار رفته باشد : زیر سر گنجی ز سنگ آستانش داشتم سر به این معنی مرا در کوی او پامال بود. میرزا عبدالغنی قبول (از آنندراج ).