سنگ بن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سنگ بن . [س َ ب ُ ] (اِخ ) شهری است در خراسان از ربوشارانست به گوزکانان و منبر او بنا نهاده اند. (حدود العالم ).
سنگ بن . [ ] (اِخ ) دهی است جزء دهستان وسط بخش طالقان شهرستان تهران . دارای ٢٧٧ تن سکنه . محصول آنجا غلات، سیب زمینی، میوه جات . شغل اهالی زراعت است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ١).