سنگ خارا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سنگ خارا. [ س َ گ ِ ] (ترکیب اضافی، اِمرکب ) نوعی از سنگ سخت . (ناظم الاطباء) : گر ببیند عکس شمشیر تو در کوه اژدها از فزع پنهان شود درسنگ خارا چون کشف . عبدالواسع جبلی . سرکش مشو که چون شمع از غیرتت بسوزد دلبر که در کف او موم است سنگ خارا. حافظ. رجوع به خارا شود. ◄ درشتی خوی . ◄ بخل . حرص . آز. (ناظم الاطباء).