سنگ زن

سنگ زن . [ س َ زَ ] (نف مرکب ) ترازوی کم وزن . (غیاث ) (برهان ). ترازویی که یکسر آن کم وزن باشد. (فرهنگ رشیدی ) (آنندراج ) (انجمن آرا). پله سبک از ترازو و وزنه . (ناظم الاطباء) : تو طعنه زنی و ما همه کوه تو سنگزنی و ما همه طشت . خاقانی . زنان را ترازو بود سنگ زن بود سنگ مردان ترازوشکن . نظامی . ◄ دسته ای از دسته های عاشورا مقابل سینه زن که دو چوب یا دو سنگ تراشیده بدو دست داشته و به اصول بمنظور تعزیه به یکدیگر میزنند. (یادداشت مؤلف ). ◄ سنگ زننده . و رجوع به سنگ و ترکیبات آن شود.

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی