سنگ سمباده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سنگ سمباده . [ س َ گ ِ س ُ دَ / دِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب )گونه ای از سنگ سیلیسی که از تراکم پوسته های آلگهای سیلیسی موسوم به دیاتومه مخلوط با پوسته های سیلیسی تک سلولیهای سیلیسی موسوم به شعاعیان بوجود آمده و از آن جهت صیقل دادن فلزات استفاده میکنند. سنگ ترپیولی . (فرهنگ فارسی معین ).