سنگ صلایه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سنگ صلایه . [ س َ گ ِ ص َ ی َ / ی ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) سنگی که داروها را بر روی آن سایند. (آنندراج ). مداک . مدوک . (منتهی الارب ) : گرز او مغفر چون سنگ صلایه شکند در سرش مغز چو خایسک که خایه شکند. منوچهری .