سنگ قمر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سنگ قمر. [ س َگ ِ ق َ م َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) سنگی است که آنرا در بلاد عرب شبها در افزونی ماه یابند و آن سفید و شفاف میباشد. گویند اگر بر درختی بندند که بار و میوه ندهد بارآور گردد و چون بسایند و بصاحب صرع دهند شفا یابد و آنرا به عربی حجرالقمر و رغوةالقمر خوانند. (برهان ) (آنندراج ). حجرالقمری . (دزی ج ١ ص ٢٥٢).