سنگ و سبو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سنگ و سبو. [ س َ گ ُس َ ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب ) همانند سنگ و سبو. کنایه از ناپایداری . فناپذیری . از بین رفتن : نه من سبوکش این دیر رندسوزم و بس بسا سرا که در این کارخانه سنگ و سبوست . حافظ. رجوع به سنگ شود.